تبیین و اعتبارسنجی مؤلفههای برنامهریزی استراتژیک روابط عمومی و ارتباطات بحران در شرکت ملی گاز ایران
کلمات کلیدی:
برنامهریزی استراتژیک, روابط عمومی, ارتباطات بحران, مدیریت پیام, مدیریت شایعات, شرکت ملی گاز ایرانچکیده
هدف پژوهش حاضر، تبیین و اعتبارسنجی مؤلفههای برنامهریزی استراتژیک روابط عمومی و ارتباطات بحران در شرکت ملی گاز ایران بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر رویکرد، آمیخته اکتشافی متوالی بود. در بخش کیفی، 18 نفر از اعضای هیئت علمی، مدیران و کارشناسان ارشد روابط عمومی، ارتباطات سازمانی، مدیریت بحران، ایمنی و پدافند غیرعامل با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل مضمون تحلیل شدند. در بخش کمی، جامعه آماری شامل مدیران، رؤسا و کارشناسان واحدهای مرتبط در شرکت ملی گاز ایران و شرکتهای تابعه بود که 240 نفر با روش نمونهگیری طبقهای متناسب انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه محققساخته 60 گویهای بود. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی، تحلیل عاملی تأییدی، آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی، روایی همگرا و آزمون فریدمن در نرمافزارهای SPSS نسخه 27 و AMOS نسخه 26 انجام شد. تحلیل کیفی به استخراج 230 کد نهایی، 48 مضمون فرعی و 12 مؤلفه اصلی منجر شد. مقدار شاخص کایزر–مایر–اولکین برابر با 0.936 و آزمون کرویت بارتلت معنادار بود. تحلیل عاملی اکتشافی ساختار 12 عاملی را تأیید کرد که در مجموع 74.45 درصد واریانس را تبیین نمود. بارهای عاملی بین 0.59 تا 0.87 قرار داشتند. مدل مرتبه دوم از برازش مطلوب برخوردار بود؛ بهطوریکه نسبت کایدو به درجه آزادی 1.21، شاخص برازش تطبیقی 0.96، شاخص تاکر–لوئیس 0.95، ریشه میانگین مربعات خطای برآورد 0.030 و ریشه میانگین مربعات باقیمانده استانداردشده 0.041 به دست آمد. ضرایب آلفای کرونباخ مؤلفهها بین 0.84 تا 0.92 و ضریب کل ابزار 0.96 بود. آزمون فریدمن تفاوت معناداری میان رتبه مؤلفهها نشان داد و مدیریت پیام و روایت سازمانی بالاترین رتبه را کسب کرد. الگوی نهایی نشان داد که برنامهریزی استراتژیک روابط عمومی و ارتباطات بحران، سازهای چندبعدی و یکپارچه است و میتواند مبنایی معتبر برای سیاستگذاری، آمادگی ارتباطی، هماهنگی سازمانی، مدیریت پیام، کنترل شایعات، بازسازی اعتماد و ارزیابی عملکرد ارتباطی در شرکت ملی گاز ایران باشد.
دانلودها
مراجع
Amin, M., Mujahid, M., & Djalil, N. A. (2024). Local Government Crisis Communication Strategy: Case Study of Demands for Arrears in Employee Income Additional Payments. Journal La Bisecoman, 5(3), 389-397. https://doi.org/10.37899/journallabisecoman.v5i3.1235
Anagusti, T. T., Ayuningtyas, F., & Venus, A. (2024). Crisis Communication Strategy in the Digital Era at the Ministry of Finance of the Republic of Indonesia's Directorate General of Taxes. Jurnal Riset Komunikasi, 7(1), 1-14. https://doi.org/10.38194/jurkom.v7i1.914
Awaloedin, D. T., Pradini, G., Fitria, P. M., & Andini, D. A. (2024). Crisis and Communication Management at Denny's Senayan City SWOT Analysis. International Journal of Economics Management Business and Social Science (Ijembis), 4(1), 537-544. https://doi.org/10.59889/ijembis.v4i1.377
Babatunde, K. A. (2022). Public Relations and Social Media for Effective Crisis Communication Management. Jurnal Bina Praja, 14(3), 543-553. https://doi.org/10.21787/jbp.14.2022.543-553
Balogun, B. A., Hogden, A., Yang, L., Agaliotis, M., & Kemp, N. (2026). Planning and Implementing Social Media Communication in a Public Health Crisis: An Analytical Perspective. Health Promotion Journal of Australia, 37(2). https://doi.org/10.1002/hpja.70179
Bryson, L. Z., Durst, S., & Sun, Z. J. (2023). Strategic Planning and Crisis Management Styles in Organizations: A Case Study of Starbucks Firm in Shanghai, China. Journal of Strategic Management, 7(4), 13-22. https://doi.org/10.53819/81018102t5198
Calilao, A. J., Domingo, A., Labaro, R. J., & Pascua, A. J. (2024). Assessing the Effectiveness of University Public Relations in Crisis Management. People and Behavior Analysis, 2(1), 27-47. https://doi.org/10.31098/pba.v2i1.2029
Dini, H. I., Hastjarjo, S., & Satyawan, I. A. (2022). Crisis Communication Strategy by Public Relations to Customers in the Middle of Covid-19. 324-329. https://doi.org/10.2991/978-2-494069-77-0_45
Febriani, E., Liliweri, A., Ronda, M., & Suratnoaji, C. (2023). Government Digital Communication Management in Facing the Health Crisis (Case Study on the Covid-19 Pandemic in Provincial Government). International Journal of Environmental Sustainability and Social Science, 4(1), 309-322. https://doi.org/10.38142/ijesss.v4i1.489
Gkoumas, A. (2021). Developing an Indicative Model for Preserving Restaurant Viability During the COVID-19 Crisis. Tourism and Hospitality Research, 22(1), 18-31. https://doi.org/10.1177/1467358421998057
Hamza, A., Elemam, W., & Abuosekken, M. (2023). The Role of Strategic Planning in Environmental Crisis Management Article Review and Case Study. International Journal of Environmental Studies and Researches, 2(4), 85-104. https://doi.org/10.21608/ijesr.2023.346718
Haupt, B., & Azevedo, L. (2021). Crisis Communication Planning and Nonprofit Organizations. Disaster Prevention and Management an International Journal, 30(2), 163-178. https://doi.org/10.1108/dpm-06-2020-0197
Kalogiannidis, S., Papaevangelou, O., & Syndoukas, D. (2023). Effective Communication as a Moderating Factor in International Business Crisis Management. International Journal of Applied Economics Finance and Accounting, 17(2), 246-259. https://doi.org/10.33094/ijaefa.v17i2.1129
Kartikawangi, D. (2021). Communication Accommodation in Situational Crisis Communication for Business Sustainability: Case Study Concerning Online Transportation in Indonesia. https://doi.org/10.2991/assehr.k.210531.013
Kodatska, N., Yatchuk, O., & Lesiuk, O. (2022). Management of Crisis Communications in the Public Space. State and Regions Series Social Communications(2(50)), 108. https://doi.org/10.32840/cpu2219-8741/2022.2(50).13
Lambert, C. A., Ewing, M. E., & Hassan, T. (2024). Watchful Waiting: Public Relations Strategies to Minimize and Manage a Fake News Crisis. Journal of Communication Management, 28(3), 459-481. https://doi.org/10.1108/jcom-05-2022-0064
Lin, Y., & Liu, Q. (2024). Media Framework and Enterprise Management Analysis Under Emergencies: “Earth Pit Pickled Cabbage” Incident as an Example. Journal of Humanities and Social Sciences Studies, 6(6), 17-27. https://doi.org/10.32996/jhsss.2024.6.6.3
Lin, Z., Xu, D., S., H., & Heng, W. (2023). Crisis Management and Communication in Public Relations. International Journal for Multidisciplinary Research, 5(6). https://doi.org/10.36948/ijfmr.2023.v05i06.8371
Mong, E. U., Tawo, M. O., Olumba, M. O., Ohuruogu, B., Ngwakwe, P. C., Orji, S. A., & Okechukwu, A. C. (2022). Crisis Management in Sports and Sports Development. International Journal of Physical Education Sports Management and Yogic Sciences, 12(2), 1-17. https://doi.org/10.5958/2278-795x.2022.00013.3
Muhammad, I., Ali, H., Raza, G. M., Agha, S., & Hijab, F. (2022). Factors Influencing of Public Relation in Crisis Communication Management: A Qualitative Investigation of Organization. https://doi.org/10.57030/23364890.cemj.30.4.238
Najib, M. A., & Bahfiarti, T. (2023). Crisis Communication Management of the Government Public Relations of the National Civil Service Agency in Handling Crisis on Negative News in Online Media. https://doi.org/10.4108/eai.22-7-2023.2335416
O’Neill, B., & Kelley, R. (2021). Delivering Bad News: Crisis Communication Methods in Academic Libraries. College & Research Libraries, 82(3), 310. https://doi.org/10.5860/crl.82.3.310
Oecd. (2023). More Resilient Public Administrations After COVID-19. https://doi.org/10.1787/8d10bb06-en
Plimakis, S. (2023). The Return of Decentralization Greek Local Government Response to the COVID-19 Pandemic. European Scientific Journal Esj, 19(38), 82. https://doi.org/10.19044/esj.2023.v19n38p82
Pratiwi, M., Musdalifah, F. S., Yusa, M. Y., & Rahmawati, A. (2022). Crisis Management and Communication: Sriwijaya Air Sj182 Crash Flight. https://doi.org/10.2991/assehr.k.220705.007
Rose, R. M., Kumar, V. V., & Jena, L. K. (2023). Contingency Theory and Public Emotions in Crisis Communication –A Conceptual Study. Journal of Education Culture and Society, 14(2), 30-48. https://doi.org/10.15503/jecs2023.2.30.48
Rumman, M. A. A., & Alzeyadat, A. A. (2021). The Impact of the Department of Public Relations and Media on Crisis Management: Case Study of the Greater Salt Municipality, Jordan. Sdmimd Journal of Management, 12(1), 73-85. https://doi.org/10.18311/sdmimd/2021/26676
Salma, A. N. (2021). Preparing for the Worst Crisis Scenario on the Flag Carrier Garuda Indonesia in Digital Era. Jurnal komunikasi ikatan sarjana komunikasi Indonesia, 6(1), 53-61. https://doi.org/10.25008/jkiski.v6i1.494
Salvador, M., & Sancho, D. (2023). Smart Local Governments Facing Turbulence: Robust Governance and Institutional Capacities. https://doi.org/10.20944/preprints202305.1413.v1
Santoso, N. R., Emanuela Agra Sarika Kurnia, D., Arviani, H., & Achmad, Z. A. (2021). Public Relations Professionals’ Communication Strategies in Responding the COVID-19 Pandemic Based on Gender. Plaridel, 18(1), 295-315. https://doi.org/10.52518/2021.18.1-08saderac
Silva, C., Silva, S., & Rodrigues, B. (2023). Social Media in Hotel Crisis Communication: A Case Study. International Conference on Tourism Research, 6(1), 314-322. https://doi.org/10.34190/ictr.6.1.1197
Umar, U. (2022). Crisis Communication on Yayasan Dunia Mega Bintang's Cyber Public Relations. Ultimacomm Jurnal Ilmu Komunikasi, 14(1), 104-123. https://doi.org/10.31937/ultimacomm.v14i1.2572
Witkowski, K. (2025). Declaring and Planning for the Overdose Epidemic: Predictors of Opioid Overdose Policy Enactment. Risk Hazards & Crisis in Public Policy, 16(1). https://doi.org/10.1002/rhc3.70000
Zimal, L. A., & Aysar, A. A. (2021). Public Relations Strategy Analysis Crisis Communications. Journal La Sociale, 2(3), 1-8. https://doi.org/10.37899/journal-la-sociale.v2i3.388
Силјановска, Л. (2022). The Influences of Public Relations and Crisis Management in the Business Sector: A Case Study in the Republic of North Macedonia. Prizren Social Science Journal, 6(2), 52-61. https://doi.org/10.32936/pssj.v6i2.344
دانلودها
گاهشمار انتشار
- ارسال
- بازنگری
- پذیرش
