ترجمه و روان‌سنجی مقیاس معناداری شغل در بین معلمان تربیت بدنی اداره کل آموزش و پرورش شهر تهران

چکیده

هدف این پژوهش، ترجمه، انطباق فرهنگی و بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس معناداری شغل (WAMI) در میان معلمان تربیت بدنی شهر تهران به‌منظور ارزیابی روایی سازه و قابلیت کاربرد آن در محیط‌های آموزشی ایران بود. این پژوهش از نوع توصیفی ـ پیمایشی و به‌صورت مقطعی انجام شد. جامعه آماری شامل 1580 نفر از معلمان تربیت بدنی اداره کل آموزش و پرورش شهر تهران بود که 310 نفر از آنان به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند. پس از ترجمه و بازترجمه مقیاس 10 گویه‌ای معناداری شغل، روایی صوری و محتوایی ابزار با استفاده از شاخص تأثیر عبارت، نسبت روایی محتوا (CVR) و شاخص روایی محتوا (CVI) بررسی شد. همچنین روایی سازه از طریق تحلیل عاملی اکتشافی با روش مؤلفه‌های اصلی و چرخش واریماکس و تحلیل عاملی تأییدی با بهره‌گیری از نرم‌افزارهای SPSS 24 و AMOS 24 ارزیابی گردید. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد سه عامل با مقدار ویژه بیشتر از یک استخراج شد که در مجموع 87.67 درصد از واریانس کل مقیاس را تبیین کردند. تمامی گویه‌ها دارای بار عاملی بالاتر از 0.40 بودند و در سه بعد «معنای مثبت»، «معناسازی از طریق کار» و «انگیزه‌های خیر جمعی» قرار گرفتند. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نیز برازش مناسب مدل سه‌عاملی را تأیید کرد؛ به‌گونه‌ای که شاخص‌های برازش در محدوده قابل قبول قرار داشتند (CMIN/DF=4.64، GFI=0.92، AGFI=0.86، TLI=0.95، NFI=0.96، CFI=0.96، IFI=0.96 و PNFI=0.64). همچنین ساختار نظری مقیاس با داده‌های تجربی همخوانی معناداری نشان داد و اعتبار سازه ابزار مورد تأیید قرار گرفت. یافته‌های پژوهش نشان داد نسخه فارسی مقیاس معناداری شغل از روایی و اعتبار سازه مطلوبی در میان معلمان تربیت بدنی برخوردار است و می‌تواند به‌عنوان ابزاری معتبر برای سنجش معناداری شغل در مطالعات آموزشی، ورزشی و سازمانی مورد استفاده قرار گیرد. تقویت معناداری شغل در میان معلمان می‌تواند زمینه‌ساز بهبود کیفیت زندگی کاری، افزایش انگیزش حرفه‌ای و کاهش فرسودگی شغلی در نظام آموزشی باشد.