ارزیابی وضعیت مسکن قابل استطاعت شهر پرند با رویکرد پایداری اجتماعی
کلمات کلیدی:
مسکن قابل استطاعت, شهر پرند, رویکرد پایداری اجتماعی, تاپسیسچکیده
هدف این پژوهش، تحلیل و رتبهبندی عوامل تأثیرگذار بر وضعیت مسکن قابل استطاعت در شهر پرند با تأکید بر رویکرد پایداری اجتماعی و شناسایی مهمترین معیارهای مؤثر بر ارتقای کیفیت سکونت و رضایتمندی ساکنان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، ترکیبی بود. در مرحله نخست، ابعاد و معیارهای مرتبط با مسکن قابل استطاعت و پایداری اجتماعی از طریق مطالعات اسنادی و بررسی پیشینه استخراج شد. جامعه آماری شامل کارشناسان، خبرگان حوزه مسکن، مدیران شهری و اساتید دانشگاهی مرتبط با شهرسازی بود که بهصورت هدفمند و با روش گلولهبرفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه بسته مبتنی بر طیف امتیازدهی 1 تا 9 بود. در بخش تحلیل دادهها، مدل تصمیمگیری چندمعیاره تاپسیس برای رتبهبندی معیارهای مؤثر بر پایداری اجتماعی مسکن قابل استطاعت در شهر پرند بهکار گرفته شد. نتایج تحلیل تاپسیس نشان داد معیار «میزان دسترسی ساکنان محدوده مسکن مهر به انواع کاربریهای آموزشی، درمانی، تفریحی و خدماتی» با ضریب نزدیکی 0.716296 در رتبه نخست قرار گرفت. همچنین معیار «میزان برخورداری از امنیت در تمام ساعات شبانهروز» با ضریب 0.680962 در رتبه دوم و معیار «میزان هزینه تملک یا اجارهبها» با ضریب 0.66590 در رتبه سوم قرار گرفتند. معیارهایی نظیر کیفیت فضای سبز، گسترش راههای ارتباطی، هماهنگی میان سازمانهای مدیریتی و میزان مشارکت ساکنان در تصمیمگیریها در رتبههای پایینتر قرار گرفتند که بیانگر ضعف ابعاد مدیریتی و اجتماعی در تحقق پایداری اجتماعی مسکن قابل استطاعت در شهر پرند است. نتایج پژوهش نشان داد که تحقق پایداری اجتماعی در پروژههای مسکن قابل استطاعت صرفاً با تأمین کالبدی واحدهای مسکونی امکانپذیر نیست و لازم است ابعاد اقتصادی، اجتماعی، خدماتی، محیطی و مدیریتی بهصورت همزمان مورد توجه قرار گیرند. نبود دسترسی مناسب به خدمات شهری، فرصتهای شغلی، فضاهای عمومی و ضعف هماهنگی مدیریتی موجب شده است بسیاری از پروژههای مسکن مهر در شهر پرند کارکردی خوابگاهی پیدا کنند. بنابراین ارتقای کیفیت زندگی و دستیابی به پایداری اجتماعی در این شهر مستلزم تقویت زیرساختهای خدماتی، افزایش امنیت، توسعه فرصتهای شغلی، بهبود نظام حکمروایی شهری و افزایش مشارکت ساکنان در فرآیندهای تصمیمگیری است.
دانلودها
مراجع
Abdi, Y. (2019). Developing a Model for Improving the Environmental Quality of the Mehr Housing Complex with Emphasis on Physical and Spatial Aspects: Aftab Town in the New City of Parand Islamic Azad University, Shahr-e-Quds Branch, Faculty of Engineering and Urban Planning]. https://ganj.irandoc.ac.ir/viewer/1b9a185b8a59f0efdbc17095b1bf0cac?sample=1
Adewale, A., Akinsulire, A. A., Okwandu, A. C., & Iwuanyanwu, O. (2024). Supply chain management and operational efficiency in affordable housing: An integrated review. Magna Scientia Advanced Research and Reviews.
Aliakbari, S., & Sheikhazami, A. (2026). A Critical Review of Affordable and Low-Carbon Housing Strategies: Challenges and Policy Responses for Resilient Development in Densifying Cities. City and Environment Interactions, 1(1), 1-12. https://doi.org/10.1016/j.cacint.2026.100362
Alqahtany, A. (2025). Affordable Housing in Saudi Arabia's Vision 2030: New Developments and New Challenges. International Journal of Housing Markets and Analysis, 14(1), 1-27.
Anacker, K. (2025). Affordable Housing in the United States. International Journal of housing policy, 4(1), 711-715.
Bhatta, B. (2010). Analysis of Urban Growth and Sprawl from Remote Sensing Data. Springer. https://link.springer.com/book/10.1007/978-3-642-05299-6
Colantonio, A., & Dixon, T. (2009). Urban Regeneration and Social Sustainability: Best Practice from European Cities. In Urban Regeneration and Social Sustainability (pp. 4-19). https://doi.org/10.1002/9781444329445.ch2
Durkheim, E. (2019). The Principles of Sociological Method. Dirman Publications. https://mikhanam.com/product/pod-book-9-544-495
Habibi, F., & Manouchehri, F. (2023). Analysis of the Behavior of Housing Sector Actors in the Formation of the Equilibrium Pattern of Housing Prices in Iran. Journal of Economics and Modeling, 14(1), 187-218. https://civilica.com/doc/1918546/
Hambleton, R. (2021). The New Civic Leadership: Place-Based, Democratic and Collaborative. Public Money & Management, 41(1), 4-13. https://doi.org/10.1080/09540962.2020.1791244
Hosseinabadi, S. (2016). Analysis of Physical-Spatial Factors on Social Sustainability: Case Study of Sabzevar City University of Tabriz, Faculty of Geography and Urban Planning]. https://www.sid.ir/paper/91622/fa
Hosseini, S. A. A. (2015). Pathology of the Mehr Housing Project: A Case Study of Mehr Housing in Sanghor City Imam Khomeini International University]. https://elmnet.ir/doc/10993952-81971
Javan Majidi, J. (2019). Explaining the Role of Social Sustainability in the Process of Urban Interventions in Historical Contexts: Case Study of the Historical Context of Ardabil City Isfahan University of Art, Faculty of Architecture and Urban Planning].
McCrea, R., Shyy, T. K., & Stimson, R. (2020). A Path Model of the Relationships between Community, Housing and Life Satisfaction. In D. K. Das (Ed.), A Research Agenda for Quality of Life in Cities (Vol. 1, pp. 160-182). Edward Elgar Publishing. https://doi.org/10.1007/s11482-006-9002-2
Mulliner, E., & Maliene, V. (2011). Criteria for Sustainable Housing Affordability. Environmental Engineering,
Rezaei, M. R., & Kamaei Zadeh, Y. (2012). Evaluating the Level of Residents' Satisfaction with Mehr Housing Complexes: Case Study of Mehr Fatemieh Housing Site in Yazd City. Urban Studies, 2(5), 13-26. https://urbstudies.uok.ac.ir/article_5063.html
Sintomer, Y., Ganuza, E., & de la Fuente, R. (2022). From Participatory Budgeting to the Commons: The Case of Madrid. In Transforming Urban Governance in Southern Europe (Vol. 1, pp. 101-120). Edward Elgar Publishing. https://doi.org/10.1007/978-90-481-9045-4_16
Westaway, M. S. (2006). A Longitudinal Investigation of Satisfaction with Personal and Environmental Quality of Life in an Informal South African Housing Settlement, Doorknob, Soweto. Habitat International, 30(1), 175-189. https://doi.org/10.1016/j.habitatint.2004.09.003