یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 در دست انتشار 1406 10 01 Developing a Neuroscience-Based In-Service Teacher Education Curriculum Model تدوین الگوی برنامه درسی آموزش ضمن خدمت معلمان مبتنی بر علوم اعصاب تربیتی 1 26 FA سمیه رسولی دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. لادن سلیمی گروه برنامه‎ریزی درسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. سیده عصمت رسولی گروه برنامه‎ریزی درسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. Journal Article 1404 12 05 <p>This study aimed to develop and validate an in-service teacher education curriculum model grounded in principles of educational neuroscience. A sequential qualitative design was employed. In the model development phase, inductive qualitative content analysis based on Elo and Kyngäs’s (2008) approach was conducted using semi-structured interviews with 21 experts in curriculum studies, educational psychology, educational neuroscience, and educational administration, selected through snowball sampling until theoretical saturation was achieved. In the validation phase, a three-round Delphi technique involving 16 experts was applied to assess the importance and coherence of the extracted components. Qualitative data were analyzed using Atlas.ti software, while Delphi data were analyzed in SPSS, and instrument reliability was confirmed through a test–retest procedure. The results yielded a comprehensive curriculum model consisting of four core elements—objectives, content, teaching methods, and evaluation—encompassing 12 dimensions, 24 components, and 121 indicators. Delphi findings indicated that all components exceeded the acceptance threshold, with high Kendall’s coefficient of concordance, demonstrating strong expert agreement and model validity. The proposed model provides a scientifically grounded and practice-oriented framework for redesigning in-service teacher education programs and can support evidence-based decision-making aimed at enhancing teaching quality through neuroscience-informed practices.</p> <p>هدف این پژوهش تدوین و اعتباریابی یک الگوی برنامه درسی آموزش ضمن خدمت معلمان مبتنی بر اصول و یافته‌های علوم اعصاب تربیتی است. این پژوهش با رویکرد کیفی متوالی انجام شد؛ بدین‌صورت که در مرحله نخست از تحلیل محتوای کیفی استقرایی با رویکرد الو و کینگاس (2008) استفاده شد و داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 21 خبره شامل اعضای هیئت علمی، متخصصان علوم اعصاب تربیتی، روان‌شناسان تربیتی و مدیران آموزش و پرورش گردآوری گردید. نمونه‌گیری به روش گلوله‌برفی تا اشباع نظری ادامه یافت. در مرحله دوم، به‌منظور اعتباریابی الگو، تکنیک دلفی با مشارکت 16 خبره و در سه دور متوالی به کار گرفته شد. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار Atlas.ti در بخش کیفی و SPSS در بخش دلفی انجام شد و پایایی ابزار اعتباریابی با روش آزمون–بازآزمون تأیید گردید. یافته‌ها منجر به طراحی الگویی با چهار عنصر اصلی شامل هدف، محتوا، روش‌های تدریس و ارزشیابی شد که دربرگیرنده 12 بُعد، 24 مؤلفه و 121 شاخص است. نتایج دلفی نشان داد که تمامی مؤلفه‌ها از دیدگاه خبرگان دارای میانگین بالاتر از حد معیار و ضریب هماهنگی کندال بالا بوده و از اعتبار و اجماع قابل قبول برخوردارند. الگوی تدوین‌شده می‌تواند به‌عنوان چارچوبی علمی و کاربردی برای بازطراحی برنامه‌های آموزش ضمن خدمت معلمان مورد استفاده سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان آموزشی قرار گیرد و زمینه ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری مبتنی بر شواهد عصبی را فراهم سازد.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/89/191