یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 3 دی ماه 1404 1404 10 01 Parental Neglect in Managing Smart Media Use and Its Association with Children’s Socio-Developmental Problems نقش بی‌توجهی والدین در مدیریت مصرف رسانه‌های هوشمند و ارتباط آن با مشکلات رشدی–اجتماعی کودکان 1 19 FA ایمان العامری گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 1404/05/16 <p>This study aimed to explain the role of parental neglect in managing smart media use and its association with socio-developmental problems and pseudo-autistic symptoms in children in Tehran. This quantitative cross-sectional correlational study was conducted on 300 children aged 3–10 years in Tehran. Data were collected via parent-reported measures assessing screen time, type of digital device, parental monitoring and neglect, socio-developmental problems, and risk indicators of pseudo-autistic symptoms, and analyzed using Pearson and Spearman correlations, ANOVA, chi-square tests, and multiple linear regression. Parental neglect showed a strong positive correlation with socio-developmental problems (r=0.644, p&lt;0.001) and was a significant predictor of these problems (β=0.530, p&lt;0.001). Parental neglect and screen time significantly predicted pseudo-autism risk (R²=0.276, p&lt;0.001), with significant group differences across neglect levels (F=70.05, p&lt;0.001). Parental neglect substantially amplifies the adverse developmental effects of unmanaged smart media use, underscoring the necessity of family-based interventions and parental media literacy programs.</p> <p>هدف پژوهش تبیین نقش بی‌توجهی والدین در مدیریت مصرف رسانه‌های هوشمند و بررسی ارتباط آن با مشکلات رشدی–اجتماعی و نشانه‌های شبه‌اوتیسمی در کودکان شهر تهران بود. این مطالعه از نوع کمی–تحلیلی و مقطعی با رویکرد همبستگی است که بر روی ۳۰۰ کودک ۳ تا ۱۰ ساله ساکن تهران انجام شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های والدین در حوزه مدت و نوع مصرف رسانه، میزان نظارت و بی‌توجهی والدینی، مشکلات رشدی–اجتماعی و شاخص‌های ریسک نشانه‌های شبه‌اوتیسمی گردآوری و با استفاده از همبستگی پیرسون و اسپیرمن، آزمون‌های ANOVA و کای‌دو، و رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شد. نتایج نشان داد بی‌توجهی والدین با مشکلات رشدی–اجتماعی همبستگی مثبت و قوی دارد (r=0.644, p&lt;0.001) و پیش‌بینی‌کننده معنادار این مشکلات است (β=0.530, p&lt;0.001). همچنین بی‌توجهی والدین و زمان صفحه‌نمایش، ریسک نشانه‌های شبه‌اوتیسمی را به‌طور معناداری پیش‌بینی کردند (R²=0.276, p&lt;0.001). تفاوت‌های گروهی بر اساس سطوح بی‌توجهی معنادار بود (F=70.05, p&lt;0.001). بی‌توجهی والدین نقش تشدیدکننده‌ای در اثرات منفی مصرف مدیریت‌نشده رسانه‌های هوشمند بر رشد اجتماعی کودکان دارد و مداخلات خانواده‌محور و ارتقای سواد رسانه‌ای والدین ضروری است.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/87/105