یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 3 تیر ماه 1404 1404 04 20 Investigating the Impact of an Interdisciplinary Curriculum on Student Talent Identification Based on the Multiple Intelligences Model بررسی تأثیر برنامه‌درسی میان‌رشته‌ای بر استعدادیابی دانش‌آموزان بر اساس مدل مبتنی بر هوش‌های چندگانه 1 14 FA مهدی اکبرزاده سقای دکترای برنامه ریزی درسی،گروه علوم تربیتی، پردیس علامه امینی، دانشگاه فرهنگیان، تبریز، ایران Journal Article 1404/01/20 <p>This study aimed to examine the effect of an interdisciplinary curriculum grounded in the Multiple Intelligences model on talent identification among lower secondary school students in Tehran. A quasi-experimental pretest–posttest control group design was employed. The sample consisted of 120 lower secondary students selected through multistage cluster sampling and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group participated in a sixteen-session interdisciplinary curriculum intervention based on the Multiple Intelligences framework, while the control group followed the conventional school curriculum. Data were collected using a comprehensive talent identification assessment and a Multiple Intelligences inventory administered before and after the intervention. Data analysis was conducted using multivariate analysis of covariance and effect size estimation. The results revealed a significant group effect on overall talent identification (F=142.35, p&lt;0.001, η²=0.55). Significant differences were also observed across all talent domains, including cognitive, artistic, motor, social, and creative abilities (p&lt;0.001). All Multiple Intelligences subscales demonstrated significant improvements in the experimental group with moderate to large effect sizes. An interdisciplinary curriculum grounded in the Multiple Intelligences model constitutes an effective educational strategy for enhancing multidimensional talent identification and offers a sustainable framework for educational transformation.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی تأثیر برنامه‌درسی میان‌رشته‌ای مبتنی بر هوش‌های چندگانه بر استعدادیابی دانش‌آموزان دوره متوسطه اول شهر تهران بود. این پژوهش با رویکرد شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. نمونه پژوهش شامل ۱۲۰ دانش‌آموز دوره متوسطه اول شهر تهران بود که با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش در معرض یک برنامه‌درسی میان‌رشته‌ای مبتنی بر مدل هوش‌های چندگانه طی ۱۶ جلسه آموزشی قرار گرفت، در حالی‌که گروه کنترل برنامه آموزشی متعارف مدارس را دنبال کرد. ابزارهای گردآوری داده شامل آزمون جامع استعدادیابی دانش‌آموزان و پرسشنامه هوش‌های چندگانه بود که پیش و پس از مداخله اجرا شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و محاسبه اندازه اثر انجام گرفت. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد اثر گروه بر نمره کل استعدادیابی معنادار است (F=142.35، p&lt;0.001، η²=0.55). همچنین تفاوت معناداری در تمام حوزه‌های استعدادیابی شامل شناختی، هنری، حرکتی، اجتماعی و خلاقیت مشاهده شد (p&lt;0.001). در خرده‌مقیاس‌های هوش‌های چندگانه نیز تفاوت‌های معناداری به نفع گروه آزمایش گزارش گردید (p&lt;0.001) با اندازه اثرهای متوسط تا بزرگ. برنامه‌درسی میان‌رشته‌ای مبتنی بر هوش‌های چندگانه به‌عنوان یک راهبرد مؤثر می‌تواند نقش اساسی در شناسایی و پرورش استعدادهای چندبعدی دانش‌آموزان ایفا کند و چارچوبی پایدار برای تحول نظام آموزشی فراهم سازد.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/77/69