یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 4 شهریور ماه 1405 1406 06 01 Developing an Entrepreneurship Education Model for Humanities Universities within the Framework of Digital Transformation Capabilities: A Case Study of Allameh Tabataba’i University تدوین الگوی آموزش کارآفرینی برای دانشگاه‌های علوم انسانی در چارچوب ظرفیت‌های تحول دیجیتال: مطالعه موردی دانشگاه علامه طباطبائی 1 39 FA عباس عباس پور استاد تمام، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. علی خورسندی طاسکوه استادیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران فریبا کیخسروی دانش آموختة دکتری، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Journal Article 1405 02 15 <p>This study aimed to develop and validate an entrepreneurship education model for humanities universities within the framework of digital transformation capabilities, with a particular focus on Allameh Tabataba’i University. An exploratory sequential mixed-methods design was employed. In the qualitative phase, experts’ perspectives were collected using a researcher-made instrument comprising six open-ended questions and analyzed through open, axial, and selective coding. The qualitative findings were subsequently used to develop a 57-item quantitative questionnaire rated on a five-point Likert scale. In the quantitative phase, the study population consisted of faculty members, educational and research managers, experts, and students at Allameh Tabataba’i University, of whom 317 participants were selected for model validation. Inter-coder reliability was 77.20%, while Cronbach’s alpha for the quantitative instrument was 0.853. The quantitative data were analyzed using partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) in SmartPLS 4. Inferential analysis demonstrated that all hypothesized structural relationships in the proposed model were statistically significant. Causal conditions significantly affected the central phenomenon (T=36.21, p&lt;0.001). The central phenomenon significantly predicted strategies (T=7.04, p&lt;0.001), while contextual conditions (T=4.55, p&lt;0.001) and intervening conditions (T=7.81, p&lt;0.001) also exerted significant effects on strategies. The strongest structural relationship was observed between strategies and outcomes (T=113.60, p&lt;0.001). Accordingly, all hypothesized paths were supported at the 95% confidence level, confirming the structural validity of the proposed model. The validated model indicates that effective digital entrepreneurship education in humanities universities depends on the coordinated interaction of managerial, cultural, technological, and educational factors. Simultaneous development of digital infrastructure, transformation capabilities, entrepreneurial competencies, curriculum design, and implementation strategies can generate meaningful educational and entrepreneurial outcomes. The model therefore provides an evidence-based framework for policy-making, planning, implementation, and evaluation of digital transformation-oriented entrepreneurship education in higher education.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف تدوین و اعتبارسنجی الگوی آموزش کارآفرینی برای دانشگاه‌های علوم انسانی در چارچوب ظرفیت‌های تحول دیجیتال با تمرکز بر دانشگاه علامه طباطبائی انجام شد. پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی متوالی انجام شد؛ بدین‌صورت که در مرحله کیفی، داده‌های حاصل از دیدگاه خبرگان با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته شامل شش سؤال بازپاسخ گردآوری و از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شد و بر مبنای یافته‌های این مرحله، ابزار کمی 57 گویه‌ای با طیف پنج‌درجه‌ای لیکرت تدوین گردید. در مرحله کمی، جامعه پژوهش شامل اعضای هیئت علمی، مدیران آموزشی و پژوهشی، کارشناسان و دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی بود و 317 نفر برای اعتبارسنجی مدل انتخاب شدند. پایایی بین دو کدگذار 77.20 درصد و آلفای کرونباخ ابزار کمی 0.853 گزارش شد. داده‌های کمی با مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی در نرم‌افزار SmartPLS 4 تحلیل شدند. نتایج استنباطی نشان داد تمامی روابط ساختاری پیش‌بینی‌شده مدل از نظر آماری معنادار بودند. اثر شرایط علی بر پدیده محوری معنادار بود (T=36.21, p&lt;0.001)؛ همچنین پدیده محوری بر راهبردها (T=7.04, p&lt;0.001)، شرایط زمینه‌ای بر راهبردها (T=4.55, p&lt;0.001)، شرایط مداخله‌گر بر راهبردها (T=7.81, p&lt;0.001) و راهبردها بر پیامدها (T=113.60, p&lt;0.001) اثر معناداری داشتند. بنابراین، تمامی مسیرهای ساختاری مدل در سطح اطمینان 95 درصد تأیید شدند و نتایج مدل‌سازی، اعتبار ساختاری الگوی پیشنهادی را تأیید کرد. الگوی تدوین‌شده نشان می‌دهد آموزش کارآفرینی دیجیتال در دانشگاه‌های علوم انسانی مستلزم تعامل هماهنگ عوامل مدیریتی، فرهنگی، فناورانه و آموزشی است و فعال‌سازی هم‌زمان زیرساخت‌ها، ظرفیت‌های تحول دیجیتال، شایستگی‌های کارآفرینانه، برنامه‌های درسی و راهبردهای اجرایی می‌تواند به پیامدهای مطلوب آموزشی و کارآفرینانه منجر شود؛ ازاین‌رو، الگوی پیشنهادی می‌تواند چارچوبی کاربردی برای سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی و ارزیابی آموزش کارآفرینی مبتنی بر تحول دیجیتال در آموزش عالی فراهم سازد.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/425/329