یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 در دست انتشار 1405 12 01 Developing a Structural Model of Organizational Health with a Focus on Islamic Lifestyle and Moral Intelligence in the Municipalities of Mazandaran Province ارائه مدل ساختاری سلامت سازمانی با تمرکز بر سبک زندگی اسلامی و هوش اخلاقی در شهرداری‌های استان مازندران 1 28 FA علی اکبر جعفری گروه مدیریت دولتی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران محمد سعید باقرزاده گروه مدیریت دولتی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران جواد بابایی خلیلی گروه حسابداری، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگز، ایران قاسم علی طالبی پنبه چوله گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران Journal Article 1405 02 21 <p>This study aimed to develop and validate a structural model of organizational health focusing on Islamic lifestyle and moral intelligence in the municipalities of Mazandaran Province. This developmental–applied study employed an exploratory mixed-methods design. In the qualitative phase, data were collected through in-depth, semi-structured interviews with 12 academic experts and senior municipal managers in Mazandaran Province selected through purposive sampling. Theoretical saturation emerged after the ninth interview, although interviews continued through the twelfth participant to ensure adequacy. Data were analyzed using Attride-Stirling’s thematic analysis method. In the quantitative phase, a researcher-developed questionnaire based on the identified themes was administered to 256 municipal employees and managers after its validity and reliability had been established. The quantitative data were analyzed through partial least squares structural equation modeling using SmartPLS. Structural equation modeling demonstrated that all hypothesized direct relationships were statistically significant. Islamic lifestyle exerted the strongest direct effect on organizational health, while the multidimensional components of organizational health also significantly contributed to the final construct. Moral intelligence, particularly its affective–behavioral dimension, played a significant partial mediating role in the relationship between Islamic lifestyle and organizational health. Cultural–individual and structural–managerial implementation barriers significantly moderated the relationships incorporated into the model. Cronbach’s alpha and composite reliability indices confirmed satisfactory internal consistency for all constructs. Average variance extracted values exceeded the acceptable threshold, and the Fornell–Larcker criterion supported the model’s discriminant validity. Moreover, the positive predictive-relevance indices demonstrated moderate-to-strong predictive power, with Islamic lifestyle exhibiting the greatest predictive capacity. The goodness-of-fit index indicated an excellent overall fit between the empirical data and the proposed structural model. Institutionalizing Islamic lifestyle principles and strengthening employees’ moral intelligence, while addressing cultural, individual, structural, and managerial barriers, can provide an effective context-sensitive framework for improving organizational health in municipalities.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتبارسنجی مدل ساختاری سلامت سازمانی با تمرکز بر سبک زندگی اسلامی و هوش اخلاقی در شهرداری‌های استان مازندران انجام شد. این پژوهش توسعه‌ای–کاربردی با رویکرد آمیخته اکتشافی انجام شد. در بخش کیفی، داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق با ۱۲ نفر از خبرگان دانشگاهی و مدیران ارشد شهرداری‌های استان مازندران که به روش هدفمند انتخاب شدند، گردآوری گردید. اشباع نظری از مصاحبه نهم حاصل شد و مصاحبه‌ها برای اطمینان تا نفر دوازدهم ادامه یافت. داده‌ها با روش تحلیل مضمون آتراید–استرلینگ تحلیل شدند. در بخش کمی، پرسشنامه محقق‌ساخته مبتنی بر مضامین شناسایی‌شده، پس از تأیید روایی و پایایی، در میان ۲۵۶ نفر از کارکنان و مدیران شهرداری‌ها توزیع شد. داده‌ها با مدل‌سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی و نرم‌افزار SmartPLS تحلیل شدند. نتایج مدل‌سازی معادلات ساختاری نشان داد تمامی روابط مستقیم مفروض در مدل از نظر آماری معنادار بودند. سبک زندگی اسلامی قوی‌ترین اثر مستقیم را بر سلامت سازمانی داشت و ابعاد چندگانه سلامت سازمانی نیز اثر معناداری بر سازه نهایی نشان دادند. هوش اخلاقی، به‌ویژه بعد عاطفی–رفتاری، نقش میانجی جزئی و معناداری در رابطه میان سبک زندگی اسلامی و سلامت سازمانی ایفا کرد. موانع فرهنگی–فردی و ساختاری–مدیریتی نیز روابط موجود در مدل را به‌طور معناداری تعدیل کردند. شاخص‌های آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی، همسانی درونی مطلوب سازه‌ها را تأیید کردند؛ میانگین واریانس استخراج‌شده از حد قابل‌قبول بالاتر بود و معیار فورنل–لارکر روایی واگرای مدل را تأیید کرد. همچنین، مقادیر مثبت شاخص قدرت پیش‌بینی و شاخص نیکویی برازش، بیانگر قدرت پیش‌بینی مناسب و برازش عالی مدل بودند. نهادینه‌سازی سبک زندگی اسلامی و تقویت هوش اخلاقی، همراه با کاهش موانع فرهنگی، فردی، ساختاری و مدیریتی، می‌تواند چارچوبی بومی و مؤثر برای ارتقای سلامت سازمانی در شهرداری‌ها فراهم سازد.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/419/305