یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 3 آبان ماه 1404 1404 08 01 Developing a Process Model of Human Resources as a Strategic Partner Using a Mixed-Methods Approach: Thematic Analysis and Quantitative Construct Assessment توسعه مدل فرایندی شریک استراتژیک منابع انسانی با رویکرد آمیخته: تحلیل تم و سنجش کمی سازه‌ها 1 29 FA صادق فیض اللهی گروه مدیریت، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران. رضا محمدوند گروه مدیریت، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران علی حاجتی چشمه گچی گروه مدیریت، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران. Journal Article 1404 04 09 <p>This study aimed to develop and validate a process model explaining the factors influencing the transformation of human resources into a strategic partner at the Ilam Gas Refining Company. This applied study employed an exploratory mixed-methods qualitative–quantitative design. In the qualitative phase, the study population consisted of managers from the Ilam Gas Refining Company and university academics specializing in public administration and human resource management. Using purposive sampling, 10 experts were interviewed until theoretical saturation was achieved. Data were collected through semi-structured interviews and analyzed using thematic analysis. In the quantitative phase, the statistical population comprised 245 permanent employees of the company, of whom 150 were selected through simple random sampling based on Cochran’s formula. A researcher-developed questionnaire derived from the qualitative findings was used for data collection. Content, convergent, and discriminant validity were assessed, while reliability was evaluated using Cronbach’s alpha and composite reliability. The proposed model was tested through partial least squares structural equation modeling using SmartPLS. The thematic analysis generated 84 codes, 26 concepts, and three principal categories: managerial, individual, and organizational factors. Structural equation modeling demonstrated that managerial factors had a positive and statistically significant effect on the strategic partner role of human resources (β=0.270, t=7.065). Individual factors also exerted a positive and significant effect (β=0.147, t=4.212), as did organizational factors (β=0.128, t=5.288). Among the predictor constructs, managerial factors produced the strongest direct effect on the development of human resources as a strategic partner. The model’s goodness-of-fit index was 0.351, indicating an acceptable overall fit. The transition of human resources toward a strategic partnership role requires the simultaneous development of managerial capabilities, individual competencies, and organizational infrastructure. Nevertheless, managerial factors should receive priority in human resource transformation initiatives because they exerted the strongest influence on the proposed model.</p> <p>هدف پژوهش حاضر، طراحی و اعتبارسنجی مدلی فرایندی برای تبیین عوامل مؤثر بر تبدیل منابع انسانی به شریک استراتژیک در شرکت پالایش گاز ایلام بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، اکتشافی با رویکرد آمیخته کیفی–کمی بود. در بخش کیفی، جامعه پژوهش شامل مدیران شرکت پالایش گاز ایلام و استادان حوزه مدیریت دولتی و مدیریت منابع انسانی بود که با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند، 10 نفر تا دستیابی به اشباع نظری انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل تم تجزیه‌وتحلیل شدند. در بخش کمی، جامعه آماری شامل 245 نفر از کارکنان رسمی شرکت پالایش گاز ایلام بود که از میان آنان 150 نفر با استفاده از فرمول کوکران و نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته مبتنی بر یافته‌های کیفی بود. روایی محتوا، همگرا و واگرای ابزار و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی بررسی شد. برای آزمون مدل نیز مدل‌سازی معادلات ساختاری با نرم‌افزار SmartPLS به کار رفت. نتایج تحلیل تم به شناسایی 84 کد، 26 مفهوم و سه مقوله اصلی شامل عوامل مدیریتی، فردی و سازمانی منجر شد. نتایج مدل‌سازی معادلات ساختاری نشان داد عوامل مدیریتی اثر مثبت و معناداری بر شریک استراتژیک منابع انسانی داشتند (β=0.270، t=7.065). همچنین، اثر عوامل فردی (β=0.147، t=4.212) و عوامل سازمانی (β=0.128، t=5.288) مثبت و معنادار بود. در میان سازه‌های پیش‌بین، عوامل مدیریتی بیشترین اثر مستقیم را بر شکل‌گیری نقش شریک استراتژیک منابع انسانی داشتند. شاخص نیکویی برازش مدل نیز برابر با 0.351 به دست آمد که نشان‌دهنده برازش کلی مناسب مدل بود. تبدیل منابع انسانی به شریک استراتژیک مستلزم توسعه هم‌زمان قابلیت‌های مدیریتی، شایستگی‌های فردی و زیرساخت‌های سازمانی است؛ بااین‌حال، تقویت مؤلفه‌های مدیریتی باید در اولویت برنامه‌های تحول منابع انسانی قرار گیرد.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/401/290