یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 در دست انتشار 1405 12 01 Designing a Digital Transformation Model for Higher Education with a Sustainable Development Approach طراحی الگوی تحول دیجیتال آموزش عالی با رویکرد توسعه پایدار 1 25 FA محمد نجاتی خشاب گروه مدیریت دولتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران عباس بابایی‌نژاد گروه مدیریت دولتی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران علی رئیس پور رجبعلی گروه اقتصاد، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران Journal Article 1405/01/14 <p>The present study aimed to design and validate a digital transformation model for higher education based on a sustainable development approach in universities and higher education institutions in Kerman. This applied study employed an exploratory sequential mixed-methods design. In the qualitative phase, semi-structured interviews were conducted with 18 experts in higher education, information technology, university management, and sustainable development in Kerman, and the data were analyzed using thematic analysis. In the quantitative phase, 286 faculty members, university managers, and educational experts were selected through stratified sampling. A researcher-developed questionnaire, designed based on the qualitative findings, was used for data collection. The quantitative data were analyzed using confirmatory factor analysis and structural equation modeling in SPSS and SmartPLS. The qualitative analysis identified nine principal dimensions of the proposed model: digital governance and leadership, technological infrastructure and architecture, organizational culture and readiness, human digital competencies, data management and smartization, innovation in education and research, educational equity and digital access, environmental sustainability and social responsibility, and sustainable institutional outcomes. Confirmatory factor analysis supported the reliability and construct validity of all dimensions. The structural model demonstrated satisfactory fit indices (SRMR = 0.061; NFI = 0.914). Furthermore, all hypothesized structural paths were statistically significant (p &lt; 0.001). Digital governance and leadership significantly influenced technological infrastructure, organizational culture, and data management; organizational culture significantly affected human digital competencies; human digital competencies and data management significantly enhanced innovation in education and research; and innovation, educational equity, environmental sustainability, and data management significantly contributed to sustainable institutional outcomes. The findings indicate that sustainable digital transformation in higher education requires the integrated interaction of strategic leadership, technological infrastructure, organizational readiness, human digital capabilities, intelligent data management, educational innovation, and sustainable development principles. The proposed model provides a comprehensive framework for policymakers and university administrators to guide, implement, and evaluate digital transformation initiatives within higher education institutions.</p> <p>هدف پژوهش حاضر طراحی و اعتبارسنجی الگوی تحول دیجیتال آموزش عالی با رویکرد توسعه پایدار در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی شهر کرمان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و با رویکرد آمیخته اکتشافی متوالی انجام شد. در بخش کیفی، با 18 نفر از خبرگان آموزش عالی، فناوری اطلاعات، مدیریت دانشگاهی و توسعه پایدار در شهر کرمان مصاحبه نیمه‌ساختاریافته انجام شد و داده‌ها با روش تحلیل مضمون تحلیل گردید. در بخش کمی، 286 نفر از اعضای هیئت علمی، مدیران و کارشناسان دانشگاه‌های شهر کرمان به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها در بخش کمی، پرسشنامه محقق‌ساخته مبتنی بر یافته‌های مرحله کیفی بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و مدل‌یابی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS و SmartPLS تحلیل شدند. نتایج تحلیل کیفی به شناسایی 9 بعد اصلی شامل حکمرانی و رهبری دیجیتال، زیرساخت و معماری فناورانه، فرهنگ و آمادگی سازمانی، شایستگی‌های دیجیتال منابع انسانی، مدیریت داده و هوشمندسازی، نوآوری در آموزش و پژوهش، عدالت آموزشی و دسترسی دیجیتال، پایداری زیست‌محیطی و مسئولیت اجتماعی و پیامدهای نهادی پایدار منجر شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی، روایی و پایایی مطلوب سازه‌ها را تأیید کرد. شاخص‌های برازش مدل ساختاری در سطح قابل قبول قرار داشتند (SRMR=0.061، NFI=0.914). همچنین تمامی مسیرهای اصلی مدل در سطح 0.001 معنادار بودند؛ به‌گونه‌ای که حکمرانی و رهبری دیجیتال بر زیرساخت فناورانه، فرهنگ سازمانی و مدیریت داده، فرهنگ سازمانی بر شایستگی‌های دیجیتال، شایستگی‌های دیجیتال و مدیریت داده بر نوآوری در آموزش و پژوهش و در نهایت نوآوری، عدالت آموزشی، پایداری زیست‌محیطی و مدیریت داده بر پیامدهای نهادی پایدار اثر مثبت و معنادار داشتند. یافته‌های پژوهش نشان داد که تحقق تحول دیجیتال پایدار در آموزش عالی مستلزم تعامل هم‌زمان میان رهبری راهبردی، زیرساخت‌های فناورانه، فرهنگ سازمانی، توانمندی منابع انسانی، مدیریت هوشمند داده، نوآوری آموزشی و پژوهشی و اصول توسعه پایدار است. الگوی ارائه‌شده می‌تواند به‌عنوان چارچوبی علمی برای سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی و ارزیابی تحول دیجیتال در دانشگاه‌ها مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/376/260