یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 2 پیاپی 6 2025 01 06 Blended Learning Models in Smart University Education مدل‌های آموزش ترکیبی در یادگیری دانشگاهی هوشمند 1 12 FA علیرضا صادقی گروه برنامه‌ریزی آموزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران زهرا بهمنی گروه برنامه‌ریزی آموزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2024 10 27 <p>The study aimed to systematically review and analyze blended learning models within smart university environments, focusing on design frameworks, success factors, and educational outcomes. This qualitative review employed a thematic analysis approach. Data were collected through a systematic review of peer-reviewed articles published between 2015 and 2025 from databases such as Scopus, Web of Science, Springer, ScienceDirect, and ERIC. After screening and applying inclusion criteria, 12 high-quality studies were selected based on theoretical saturation. Data were analyzed using NVivo 14 software through open, axial, and selective coding. The results revealed three major themes: (1) design models—including flipped, flexible, project-based, and adaptive intelligent frameworks; (2) key success factors—technological infrastructure, digital competence of instructors, student motivation, and institutional support; and (3) learning outcomes—enhanced self-regulation, improved academic performance, development of 21st-century skills, and increased learner satisfaction. The integration of pedagogy and technology emerged as a central determinant of blended learning success in smart universities. Blended learning in smart higher education represents a transformative paradigm that balances human interaction with digital technology to enhance learning quality and student engagement. Successful implementation requires robust technological infrastructure, digital training for faculty members, and adaptive assessment and feedback systems. The findings provide insights for policymakers, educational leaders, and curriculum designers aiming to optimize blended learning frameworks in smart university ecosystems.</p> <p>هدف این پژوهش مرور و تحلیل نظام‌مند مدل‌های آموزش ترکیبی در بستر یادگیری دانشگاهی هوشمند با تمرکز بر الگوهای طراحی، عوامل موفقیت و پیامدهای آموزشی بود. این مطالعه از نوع مروری کیفی با رویکرد تحلیل مضمون است. داده‌ها از طریق مرور نظام‌مند مقالات علمی منتشرشده در پایگاه‌های Scopus، Web of Science، Springer، ScienceDirect و ERIC در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ گردآوری شد. پس از غربال‌گری، ۱۲ مقاله علمی منتخب بر اساس معیار اشباع نظری مورد تحلیل قرار گرفت. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار NVivo نسخه ۱۴ و از طریق فرایند کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. نتایج نشان داد که آموزش ترکیبی در دانشگاه‌های هوشمند بر سه محور اصلی استوار است: (۱) الگوهای طراحی شامل یادگیری معکوس، مدل‌های انعطاف‌پذیر، مبتنی بر پروژه و تطبیقی هوشمند؛ (۲) عوامل مؤثر بر موفقیت شامل زیرساخت فناورانه، شایستگی دیجیتال اساتید، انگیزش دانشجویان و حمایت سازمانی؛ و (۳) پیامدهای آموزشی شامل ارتقای خودراهبری، بهبود عملکرد تحصیلی، رشد مهارت‌های قرن بیست‌ویکم و افزایش رضایت یادگیرندگان. یافته‌ها همچنین نشان داد که تلفیق مؤثر فناوری و پداگوژی، عامل کلیدی در موفقیت آموزش ترکیبی است. آموزش ترکیبی در بستر دانشگاه‌های هوشمند، مدلی تحول‌آفرین در آموزش عالی محسوب می‌شود که با ایجاد تعادل میان تعامل انسانی و فناوری، کیفیت یادگیری و رضایت دانشجویان را ارتقا می‌دهد. اجرای موفق این مدل مستلزم توسعه زیرساخت فناورانه، آموزش مهارت‌های دیجیتال به اساتید و طراحی نظام‌های ارزیابی ترکیبی و بازخورد بلادرنگ است. یافته‌های پژوهش می‌تواند به سیاست‌گذاران و مدیران دانشگاهی در بهینه‌سازی مدل‌های آموزشی و ارتقای کیفیت یادگیری در دانشگاه‌های هوشمند کمک کند.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/35/36