یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 در دست انتشار 1406 10 01 The Impact of University Ecosystem Indicators on Good Governance in Higher Education تأثیر شاخص‌های زیست‌بوم دانشگاه بر حکمرانی خوب در نظام آموزش عالی 1 17 FA حامد رشوند دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. بابک نصیری قرقانی گروه مدیریت آموزشی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سعید علیزاده گروه مدیریت آموزشی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1404/12/06 <p>This study aimed to investigate the impact of university ecosystem indicators on good governance in the higher education system of Iran and to explain the role of internal and external ecosystem factors in strengthening university governance. This study was conducted using a quantitative approach and a descriptive-correlational design. The statistical population consisted of faculty members of Islamic Azad Universities in Tehran. Using stratified random sampling and Cochran’s formula, 340 participants were selected as the study sample. Data collection instruments included the standard OPM and CIPFA Good Governance Questionnaire and the standardized University Ecosystem Questionnaire developed by Salari et al. The university ecosystem dimensions were categorized into internal factors, including human resources, financial resources, organizational structure, and infrastructure, and external factors, including policy-making institutions, industry and market, society and culture, scientific networks, and technology. Data were analyzed using SPSS version 26 through correlation and multiple regression analyses. The findings revealed a positive and statistically significant relationship at the 95% confidence level between all university ecosystem components and good governance. Among the internal factors, human resources demonstrated the strongest correlation with good governance (r = 0.70), followed by financial resources, infrastructure, and organizational structure. Regarding external factors, policy-making institutions showed the strongest relationship with good governance (r = 0.75), followed by technology, industry and market, scientific networks, and society and culture. Multiple regression analysis further indicated that policy-making institutions, human resources, financial resources, and technology had the highest explanatory power for predicting good governance and collectively explained between 16% and 35% of the variance in governance performance. The results indicate that improving university ecosystem components at both internal and external levels plays a crucial role in strengthening good governance structures in higher education. Enhancing human resources, developing technological infrastructure, strengthening scientific networks, and supporting policy-making institutions can improve transparency, accountability, stakeholder participation, and sustainable university development. Furthermore, establishing an efficient university ecosystem can enhance educational quality, research productivity, innovation capacity, and the international competitiveness of universities.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی تأثیر شاخص‌های زیست‌بوم دانشگاه بر حکمرانی خوب در نظام آموزش عالی ایران بود و تلاش شد نقش عوامل داخلی و خارجی زیست‌بوم دانشگاهی در تقویت حکمرانی دانشگاهی تبیین شود. پژوهش حاضر با رویکرد کمی و روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل اعضای هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی شهر تهران بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای و بر اساس فرمول کوکران، 340 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه استاندارد حکمرانی خوب OPM و CIPFA و همچنین پرسشنامه استاندارد زیست‌بوم دانشگاهی سالاری و همکاران بود. مؤلفه‌های زیست‌بوم دانشگاهی در دو بخش عوامل داخلی شامل منابع انسانی، منابع مالی، ساختار سازمانی و زیرساخت‌ها و عوامل خارجی شامل نهادهای سیاست‌گذار، صنعت و بازار، جامعه و فرهنگ، شبکه‌های علمی و فناوری بررسی شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و از طریق آزمون‌های همبستگی و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد میان تمامی مؤلفه‌های زیست‌بوم دانشگاه و حکمرانی خوب رابطه مثبت و معناداری در سطح اطمینان 95 درصد وجود دارد. در میان عوامل داخلی، منابع انسانی با ضریب همبستگی 0.70 قوی‌ترین رابطه را با حکمرانی خوب داشت و پس از آن منابع مالی، زیرساخت‌ها و ساختار سازمانی قرار گرفتند. در بخش عوامل خارجی نیز نهادهای سیاست‌گذار با ضریب 0.75 بیشترین ارتباط را با حکمرانی خوب نشان دادند و پس از آن فناوری، صنعت و بازار، شبکه‌های علمی و جامعه و فرهنگ قرار داشتند. نتایج رگرسیون چندمتغیره نیز نشان داد که نهادهای سیاست‌گذار، منابع انسانی، منابع مالی و فناوری بیشترین قدرت تبیین مدل حکمرانی خوب را دارند و توانستند بین 16 تا 35 درصد از واریانس حکمرانی خوب را پیش‌بینی کنند. یافته‌های پژوهش نشان داد که بهبود مؤلفه‌های زیست‌بوم دانشگاه، چه در سطح داخلی و چه در سطح بیرونی، نقش مهمی در تقویت ساختارهای حکمرانی خوب در آموزش عالی دارد. تقویت منابع انسانی، توسعه زیرساخت‌های فناورانه، ارتقای شبکه‌های علمی و حمایت نهادهای سیاست‌گذار می‌تواند موجب افزایش شفافیت، پاسخگویی، مشارکت ذی‌نفعان و توسعه پایدار دانشگاه‌ها شود. همچنین استقرار یک زیست‌بوم دانشگاهی کارآمد زمینه ارتقای کیفیت آموزش، پژوهش، نوآوری و رقابت‌پذیری بین‌المللی دانشگاه‌ها را فراهم می‌کند.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/321/257