یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 4 تیر ماه 1405 1405 04 01 Identifying the Antecedent and Consequent Factors of the Impact of Artificial Intelligence on Human Resource Development شناسایی عوامل پیشایندی و پسایندی تأثیر هوش مصنوعی بر توسعه منابع انسانی 1 21 EN علی البویحی حیدر وحید گروه مدیریت، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران سید نجم الدین موسوی گروه مدیریت، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران امیرهوشنگ نظرپوری گروه مدیریت دولتی، واحد کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران حجت الله وحدتی گروه مدیریت، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران Journal Article 1404/11/04 <p>The present study aimed to identify and prioritize the antecedent and consequent factors influencing the impact of artificial intelligence on human resource development using a qualitative and fuzzy Delphi approach. This study was developmental in purpose, descriptive-exploratory in nature, and qualitative in terms of data type. The research population consisted of hospital managers, information technology specialists, and university professors in fields related to human resource management who were selected through purposive sampling. Data were collected using semi-structured interviews and analyzed through inductive content analysis. After extracting the preliminary factors, a fuzzy Delphi questionnaire was developed and distributed among 11 experts in three rounds. Triangular fuzzy numbers, fuzzy mean analysis, defuzzification methods, and Kendall’s coefficient were used for data analysis. The findings of the fuzzy Delphi analysis indicated that “technology infrastructure and integration” was the most important antecedent factor influencing artificial intelligence impact on human resource development with a fuzzy score of 4.969. “Human factors and organizational readiness” ranked second with a fuzzy score of 4.965, while “organizational structuring and process-related factors” ranked third with a score of 4.114. Kendall’s coefficient increased from 0.38 in the first round to 0.64 in the third round, indicating improved expert agreement and acceptable consensus. The findings further demonstrated that artificial intelligence contributes to improving decision-making quality, increasing productivity, enhancing employee skills, optimizing human resource processes, and personalizing employee training and development. The results demonstrated that successful implementation of artificial intelligence in human resource development depends on technological infrastructure, human readiness, supportive organizational culture, and alignment between technology and human resource management. Artificial intelligence can significantly improve organizational agility and workforce capabilities through enhanced managerial and developmental processes. However, ethical considerations, transparency, and organizational trust remain essential requirements for sustainable and effective use of artificial intelligence in human resource development.</p> <p>هدف پژوهش حاضر شناسایی و اولویت‌بندی عوامل پیشایندی و پسایندی تأثیر هوش مصنوعی بر توسعه منابع انسانی با استفاده از رویکرد کیفی و دلفی فازی بود. پژوهش حاضر از نظر هدف توسعه‌ای، از نظر ماهیت توصیفی ـ اکتشافی و از نظر نوع داده‌ها کیفی بود. جامعه پژوهش شامل مدیران بیمارستان‌ها، کارشناسان حوزه انفورماتیک و فناوری اطلاعات و اساتید دانشگاه در رشته‌های مرتبط با منابع انسانی بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوای استقرایی تحلیل شدند. پس از استخراج عوامل اولیه، پرسشنامه دلفی فازی طراحی و در سه دور میان 11 نفر از خبرگان توزیع شد. برای تحلیل داده‌ها از اعداد فازی مثلثی، میانگین فازی، روش غیرفازی‌سازی و ضریب کندال استفاده شد. نتایج تحلیل دلفی فازی نشان داد که «زیرساخت و یکپارچه‌سازی فناوری» با عدد قطعی فازی 4.969 مهم‌ترین عامل پیشایندی تأثیر هوش مصنوعی بر توسعه منابع انسانی است. همچنین «عوامل انسانی و آمادگی سازمانی» با عدد قطعی 4.965 و «نحوه سازمان‌دهی و عوامل فرایندی» با عدد قطعی 4.114 در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند. ضریب کندال از 0.38 در دور اول به 0.64 در دور سوم افزایش یافت که بیانگر بهبود سطح توافق خبرگان و دستیابی به اجماع قابل قبول بود. یافته‌ها همچنین نشان داد که هوش مصنوعی موجب بهبود تصمیم‌گیری، ارتقای بهره‌وری، توسعه مهارت‌ها، بهینه‌سازی فرایندهای منابع انسانی و شخصی‌سازی آموزش کارکنان می‌شود. نتایج پژوهش نشان داد که موفقیت هوش مصنوعی در توسعه منابع انسانی وابسته به وجود زیرساخت‌های فناورانه، آمادگی انسانی، فرهنگ سازمانی مناسب و هماهنگی میان فناوری و مدیریت منابع انسانی است. همچنین، هوش مصنوعی می‌تواند با بهبود فرایندهای مدیریتی و توسعه قابلیت‌های کارکنان، نقش مؤثری در تحول و چابکی سازمان ایفا کند؛ با این حال، توجه به ملاحظات اخلاقی، شفافیت و اعتماد سازمانی برای بهره‌برداری پایدار از این فناوری ضروری است.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/301/194