یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 در دست انتشار 1406 02 01 Providing an Interpretive Structural Model of Agile Learning in Higher Education Based on Emerging Technologies ارائه مدل ساختاری-تفسیری یادگیری چابک در آموزش عالی با رویکرد فناوری‌های نوین 1 24 FA حمیرا ایران‌منش گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد بین‌الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران امینه احمدی گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سعید صفاریان همدانی گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1404 11 08 <p>This study aimed to design and develop an interpretive structural model of agile learning in higher education with an emphasis on emerging technologies. The study was grounded in the pragmatism paradigm and employed a mixed-method approach. In the qualitative phase, thematic analysis was applied, while interpretive structural modeling (ISM) was used in the quantitative-structural phase. The participants consisted of academic and executive experts knowledgeable in agile learning and emerging technologies, selected through purposive sampling. Data were collected via 20 semi-structured interviews until theoretical saturation was achieved. Qualitative analysis yielded 144 basic codes organized into 32 organizing themes and 9 overarching themes. In the quantitative phase, interaction matrices, reachability matrices, and MICMAC analysis were conducted to identify causal relationships and determine the driving and dependence power of model components, leading to a hierarchical structure . The findings revealed a six-level hierarchical structure in which investment in educational innovation and supportive technology policies function as foundational driving factors with high influence. These factors significantly affect digital competencies, smart educational infrastructures, and learning technologies, which in turn facilitate blended and interactive learning, ultimately leading to active and dynamic learning outcomes. MICMAC analysis identified digital competency development as the most influential and strategic driver in the system. The results indicate that successful implementation of agile learning in higher education depends on the integrated development of institutional, technological, and human factors, with strategic emphasis on digital competencies and supportive educational technology policies.</p> <p>هدف پژوهش حاضر، طراحی و تبیین یک مدل ساختاری-تفسیری از یادگیری چابک در آموزش عالی با تأکید بر نقش فناوری‌های نوین بود. این پژوهش بر مبنای پارادایم عمل‌گرایی و با رویکرد آمیخته انجام شد که در فاز کیفی از تحلیل مضمون و در فاز کمی-ساختاری از مدل‌سازی ساختاری تفسیری استفاده گردید. جامعه آماری شامل خبرگان دانشگاهی و اجرایی آشنا با یادگیری چابک و فناوری‌های نوین بود که به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق ۲۰ مصاحبه نیمه‌ساختاریافته تا رسیدن به اشباع نظری جمع‌آوری شد. در تحلیل کیفی، ۱۴۴ کد پایه در قالب ۳۲ مضمون سازمان‌دهنده و ۹ مضمون فراگیر استخراج گردید. در مرحله کمی، با تشکیل ماتریس‌های تعامل، دسترسی و تحلیل میک‌مک، روابط علّی و میزان نفوذ و وابستگی مؤلفه‌ها تعیین شد و ساختار سلسله‌مراتبی مدل ترسیم گردید . نتایج نشان داد مدل دارای ساختار سلسله‌مراتبی شش‌سطحی است که در آن سرمایه‌گذاری در نوآوری آموزشی و سیاست‌های حمایتی فناوری به‌عنوان عوامل زیربنایی بیشترین قدرت نفوذ را دارند. این عوامل بر توسعه شایستگی‌های دیجیتال، زیرساخت‌های آموزش هوشمند و فناوری‌های یادگیری اثرگذار بوده و از طریق یادگیری تلفیقی و تعاملی، به تحقق یادگیری فعال و پویا منجر می‌شوند. تحلیل میک‌مک نیز توسعه شایستگی‌های دیجیتال را به‌عنوان قوی‌ترین عامل پیشران سیستم معرفی کرد. یافته‌ها بیانگر آن است که تحقق یادگیری چابک در آموزش عالی مستلزم توجه هم‌زمان به عوامل نهادی، فناورانه و انسانی است و سیاست‌گذاری هدفمند در حوزه فناوری آموزشی و توسعه شایستگی‌های دیجیتال، نقش کلیدی در تحول نظام آموزش عالی ایفا می‌کند.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/262/320