یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 3 تیر ماه 1404 1404 04 10 Presenting a Model for Improving the Quality of “Practical Lessons” Instruction in Upper Secondary Education in Line with National Educational Transformation ارائه الگوی ارتقای کیفیت آموزش «دروس عملی» متوسطه دوم در راستای تحول ملی آموزش و پرورش 1 20 FA لیلا نعمتی پور دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی، واحد لامرد، دانشگاه آزاد اسلامی، لامرد، ایران علی اصغر ماشینچی دانشیار، گروه علوم تربيتي، واحدلامرد، دانشگاه آزاد اسلامی، لامرد،ایران سيداحمد هاشمي استاد تمام، گروه علوم تربيتي، واحدلامرد، دانشگاه آزاد اسلامي،لامرد، ايران Journal Article <p>The primary objective of this study is to develop and present a comprehensive model for enhancing the quality of practical course instruction in upper secondary schools, aligned with national education transformation goals. This study employed a qualitative approach using the Grounded Theory method based on the systematic framework of Strauss and Corbin. Data were collected through semi-structured interviews with 13 academic experts selected via purposive snowball sampling and a review of relevant upstream documents. Data analysis involved open, axial, and selective coding, resulting in the identification of 140 open codes, 30 components, and 14 dimensions. The findings revealed that “individual characteristics,” “linkage between education and industry,” “quality of instruction,” and “family support for students” serve as the main causal conditions. Key strategies include “transforming the educational system” and “improving satisfaction levels.” Furthermore, “cultural factors” and “family-school interaction” were identified as contextual conditions, while “upstream policies” and “school characteristics” act as intervening variables. The proposed model indicates that improving the quality of practical lessons leads to significant outcomes at individual, social, and national levels. Achieving this requires a holistic integration of industry demands, pedagogical improvements, and structural reforms within the educational system.</p> <p>هدف این پژوهش، طراحی و ارائه الگوی ارتقای کیفیت آموزش دروس عملی در مقطع متوسطه دوم با تمرکز بر اسناد تحول ملی آموزش و پرورش است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش نظریه داده‌بنیاد (گراندد تئوری) بر اساس رهیافت نظام‌مند استراوس و کوربین انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۳ نفر از خبرگان دانشگاهی که به روش نمونه‌گیری هدفمند (گلوله‌برفی) انتخاب شده بودند و همچنین بررسی اسناد بالادستی، گردآوری گردید. تحلیل داده‌ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی منجر به استخراج ۱۴۰ کد باز، ۳۰ مؤلفه و ۱۴ بُعد شد. نتایج نشان داد که عوامل «ویژگی‌های فردی»، «پیوند آموزش با صنعت»، «کیفیت آموزش» و «حمایت خانوادگی از هنرآموز» به عنوان شرایط علی بر ارتقای کیفیت اثرگذارند. راهبردهای پیشنهادی شامل «ایجاد تحول در سیستم آموزش» و «بهبود سطح رضایتمندی» است. همچنین، «عوامل فرهنگی» و «تعامل خانواده و مدرسه» به عنوان شرایط زمینه‌ای و «سیاست‌های بالادستی» و «ویژگی‌های مدرسه» به عنوان عوامل مداخله‌گر شناسایی شدند. اجرای این الگو می‌تواند منجر به پیامدهای مثبت در سه سطح فردی، اجتماعی و ملی شود. برای ارتقای کیفیت دروس عملی، لازم است نگاهی سیستمی به تعامل میان صنعت، مدرسه، خانواده و سیاست‌های کلان آموزشی وجود داشته باشد.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/218/128