یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 4 اردیبهشت ماه 1405 1405 02 01 Design and Validation of the Design Thinking Process Model in the Higher Education Curriculum in Iran طراحی و اعتبارسنجی مدل فرایند تفکر طراحی در برنامه‌درسی آموزش عالی ایران 1 26 FA سیده مرضیه ری شهری زاده گروه علوم تربیتی، واحد میمه، دانشگاه آزاد اسلامی، میمه، ایران فرزانه واصفیان گروه علوم تربیتی، واحد میمه، دانشگاه آزاد اسلامی، میمه، ایران نفیسه رفیعی استادیار گروه علوم تربیتی و روانشناسی،دانشگاه پیام نور،تهران ،ایران Journal Article 1404/10/21 <p>This study aimed to design and validate a paradigmatic model of the design thinking process in the higher education curriculum in Iran. A mixed-methods design was employed; in the qualitative phase, grounded theory (Strauss &amp; Corbin) with purposive theoretical sampling (n=17 until saturation) and semi-structured interviews was used, and data were analyzed through open, axial, and selective coding using MAXQDA; in the quantitative phase, a 49-item researcher-made questionnaire based on qualitative findings was administered to 110 experts via stratified-proportional sampling, and data were analyzed using partial least squares structural equation modeling (SmartPLS3). Results indicated that the extracted 15-component model had significant factor loadings and all hypothesized paths were supported at the 95% confidence level; causal conditions significantly affected the core category (β=0.321), contextual and intervening conditions influenced strategies (β=0.487; β=0.754), and both strategies and the core category significantly predicted outcomes (β=0.415; β=0.896), while model fit indices (GOF≈0.72) and construct validity and reliability were satisfactory. The validated model demonstrates strong empirical fit and can serve as a localized and practical framework for redesigning higher education curricula based on design thinking for educational planners and policymakers.</p> <p>هدف این پژوهش، طراحی و اعتبارسنجی یک مدل پارادایمی از فرایند تفکر طراحی در برنامه‌درسی آموزش عالی ایران بود. این مطالعه با رویکرد آمیخته (کیفی–کمی) انجام شد؛ در بخش کیفی از نظریه داده‌بنیاد اشتراوس و کوربین با نمونه‌گیری نظری هدفمند (17 نفر تا اشباع نظری) و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته استفاده شد و داده‌ها از طریق کدگذاری باز، محوری و گزینشی با نرم‌افزار MAXQDA تحلیل شدند؛ در بخش کمی، پرسشنامه محقق‌ساخته 49 گویه‌ای بر اساس یافته‌های کیفی طراحی و در میان 110 نفر از خبرگان آموزش عالی با نمونه‌گیری طبقه‌ای-نسبی توزیع شد و داده‌ها با مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (SmartPLS3) تحلیل گردید. نتایج نشان داد که مدل استخراج‌شده شامل 15 مؤلفه اصلی با بارهای عاملی معنادار است و تمامی مسیرهای مدل در سطح اطمینان 95 درصد تأیید شدند؛ شرایط علی به‌طور معنادار بر مقوله محوری اثر داشت (β=0.321)، شرایط زمینه‌ای و مداخله‌گر بر راهبردها اثرگذار بودند (β=0.487 و β=0.754)، و راهبردها و مقوله محوری نیز به‌طور معنادار پیامدها را پیش‌بینی کردند (β=0.415 و β=0.896)، همچنین شاخص‌های برازش (GOF≈0.72) و روایی و پایایی سازه‌ها در سطح مطلوب قرار داشتند. مدل ارائه‌شده از اعتبار تجربی و برازش قوی برخوردار بوده و می‌تواند به‌عنوان چارچوبی بومی و کاربردی برای بازطراحی برنامه‌های درسی آموزش عالی مبتنی بر تفکر طراحی مورد استفاده برنامه‌ریزان و سیاست‌گذاران قرار گیرد.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/184/183