یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 3 تیر ماه 1404 1404 04 01 Identifying the Dimensions of the Human Resource Productivity Model in the Social Domain of the Welfare Organization with the Approach of Promoting the Employer Brand شناسایی ابعاد مدل بهره‌وری منابع انسانی حوزه اجتماعی سازمان بهزیستی با رویکرد ارتقای برند کارفرمایی 1 20 FA پرویز زارعی احمدآبادی گروه مدیریت، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران تورج مجیبی گروه مدیریت، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران مجید جهانگیرفرد گروه مدیریت، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران Journal Article <p>The present study aimed to identify the dimensions, components, and indicators of a human resource productivity model in the social sector of the Welfare Organization with an emphasis on employer branding enhancement. This applied study adopted a descriptive design using a mixed-method (qualitative–quantitative) approach. The research population consisted of human resource experts within the Welfare Organization, from whom 20 participants were selected through purposive and judgmental sampling. Data were collected through an extensive review of knowledge resources and semi-structured interviews. Data analysis was conducted using directed qualitative content analysis supported by MAXQDA software. The analytical process included open coding, categorization, and theme development. Content validity was confirmed through expert review, and reliability was assessed using the Holsti coefficient. The findings revealed that human resource productivity in the Welfare Organization is shaped by a multidimensional system of internal and external determinants. At the macro level, political, economic, technological, and socio-cultural factors formed the contextual environment influencing productivity outcomes. At the organizational level, managerial practices, organizational culture, structural arrangements, technological capacity, operational processes, and individual employee characteristics emerged as core drivers of productivity and employer brand development. The interaction among these dimensions demonstrated that human resource productivity is a systemic phenomenon arising from the alignment between institutional context, organizational mechanisms, and employee experience. The final model comprised 502 conceptual codes, 92 indicators, 10 components, and two overarching dimensions, providing a comprehensive framework for sustainable productivity improvement. The study concludes that improving human resource productivity in social service organizations requires an integrated systemic approach combining environmental alignment, managerial transformation, organizational culture development, and individual empowerment, through which employer branding can emerge as a strategic outcome of sustainable organizational performance.</p> <p>هدف پژوهش حاضر شناسایی ابعاد، مؤلفه‌ها و شاخص‌های مدل بهره‌وری منابع انسانی در حوزه اجتماعی سازمان بهزیستی ایران با تأکید بر ارتقای برند کارفرمایی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث ماهیت توصیفی با رویکرد آمیخته (کیفی–کمی) انجام شد. جامعه پژوهش شامل خبرگان منابع انسانی سازمان بهزیستی بود که ۲۰ نفر از آنان با روش نمونه‌گیری هدفمند و قضاوتی انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مطالعه عمیق منابع علمی و انجام مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل محتوای کیفی جهت‌دار و به کمک نرم‌افزار MAXQDA انجام شد. فرایند تحلیل شامل کدگذاری باز، طبقه‌بندی مفاهیم و استخراج تم‌ها بود. روایی یافته‌ها از طریق نظر خبرگان و پایایی با استفاده از روش هولستی بررسی و تأیید شد. نتایج تحلیل نشان داد بهره‌وری منابع انسانی در سازمان بهزیستی متأثر از مجموعه‌ای چندسطحی از عوامل درونی و بیرونی است. در سطح کلان، عوامل سیاسی، اقتصادی، فناورانه و اجتماعی–فرهنگی به‌عنوان بسترهای اثرگذار بر عملکرد منابع انسانی شناسایی شدند. در سطح سازمانی، مؤلفه‌های مدیریتی، فرهنگ سازمانی، ساختاری، تکنولوژیک، فرآیندی و فردی نقش تعیین‌کننده در شکل‌گیری بهره‌وری و تقویت برند کارفرمایی دارند. برهم‌کنش این عوامل نشان داد که بهره‌وری منابع انسانی تنها نتیجه متغیرهای فردی یا مدیریتی نیست، بلکه حاصل هم‌افزایی نظام‌مند میان محیط نهادی، ساختارهای سازمانی و تجربه کاری کارکنان است. مدل نهایی پژوهش مشتمل بر ۵۰۲ کد مفهومی، ۹۲ شاخص، ۱۰ مؤلفه و دو بعد اصلی بود که چارچوبی جامع برای ارتقای بهره‌وری منابع انسانی ارائه می‌دهد. یافته‌ها نشان داد ارتقای بهره‌وری منابع انسانی در سازمان‌های خدمات اجتماعی مستلزم رویکردی سیستمی است که به‌طور هم‌زمان اصلاحات محیطی، تحول مدیریتی، توسعه فرهنگ سازمانی و توانمندسازی فردی کارکنان را دنبال کند؛ در چنین شرایطی برند کارفرمایی به‌عنوان پیامد راهبردی بهره‌وری پایدار شکل می‌گیرد.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/173/137