یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 3 دی ماه 1404 1404 10 01 The Mediating Role of Collaborative Learning in the Relationship Between Digital Strategic Human Resource Management and Innovative Work Behavior in the Circular Economy بررسی نقش میانجی یادگیری مشارکتی در رابطه بین مدیریت منابع انسانی استراتژیک دیجیتال و رفتار کاری نوآورانه در اقتصاد مدور 1 21 FA مریم سبوحی گروه مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران یونس وکیل الرعایا گروه مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران ابوالفضل دانایی گروه مدیریت رسانه، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران علی فائض گروه مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران Journal Article 1404/06/29 <p>This study aimed to examine the mediating role of collaborative learning in explaining the relationship between digital strategic human resource management and employees’ innovative work behavior within the circular economy context. The research adopted an applied mixed-method (qualitative–quantitative) design. In the qualitative phase, the conceptual model was developed through multi-stage content analysis combining a systematic literature review and semi-structured interviews with 22 experts including senior managers, HR professionals, academics, and industry specialists. Qualitative data were analyzed using open, axial, and selective coding in MAXQDA software to identify model components and indicators. The quantitative phase followed a descriptive-correlational design. Data were collected through a structured questionnaire administered to 324 employees working in manufacturing firms implementing circular economy practices. Stratified random sampling was employed. Relationships among variables were tested using Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) via SmartPLS software. Measurement and structural models were evaluated using reliability indices, convergent and discriminant validity, predictive relevance, and overall model fit indicators. Results indicated that digital strategic HRM policies significantly and positively influenced both collaborative learning and innovative work behavior. Digital HRM processes and development significantly affected collaborative learning but did not show a significant direct effect on innovative work behavior. Collaborative learning demonstrated a strong positive impact on innovative work behavior. Indirect effect analysis confirmed the significant mediating role of collaborative learning between all dimensions of digital strategic HRM and innovative work behavior. High R² and Q² values confirmed substantial explanatory and predictive power of the structural model. The findings suggest that strengthening innovative work behavior in circular economy organizations requires the integration of digital strategic human resource management with collaborative learning mechanisms, as collaborative learning functions as a critical knowledge-sharing and capability-enhancing pathway that amplifies the innovation outcomes of digital HR practices and supports sustainable organizational transformation.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی نقش میانجی یادگیری مشارکتی در تبیین رابطه میان مدیریت منابع انسانی استراتژیک دیجیتال و رفتار کاری نوآورانه کارکنان در بستر اقتصاد مدور است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت داده‌ها آمیخته (کیفی–کمی) است. در بخش کیفی، مدل مفهومی پژوهش از طریق تحلیل محتوای چندگانه شامل مرور نظام‌مند ادبیات و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 22 نفر از خبرگان حوزه مدیریت منابع انسانی، مدیران صنعتی و اساتید دانشگاهی استخراج شد. داده‌های کیفی با روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی در نرم‌افزار MAXQDA تحلیل گردید و در نهایت مؤلفه‌ها و شاخص‌های مدل شناسایی شد. در بخش کمی، پژوهش به‌صورت توصیفی–همبستگی انجام شد و داده‌ها از طریق پرسشنامه استاندارد میان 324 نفر از کارکنان شرکت‌های تولیدی فعال در اقتصاد مدور گردآوری گردید. نمونه‌گیری به روش تصادفی طبقه‌ای انجام شد. برای تحلیل روابط میان متغیرها از مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) با نرم‌افزار SmartPLS استفاده شد و پایایی، روایی همگرا، واگرا و برازش کلی مدل ارزیابی گردید. نتایج نشان داد سیاست‌های مدیریت منابع انسانی استراتژیک دیجیتال تأثیر مثبت و معناداری بر یادگیری مشارکتی و رفتار کاری نوآورانه دارند. همچنین فرآیندها و توسعه منابع انسانی دیجیتال اثر مستقیم مثبت و معناداری بر یادگیری مشارکتی نشان دادند، اما تأثیر مستقیم آن‌ها بر رفتار کاری نوآورانه تأیید نشد. یادگیری مشارکتی تأثیر مثبت و قوی بر رفتار کاری نوآورانه کارکنان داشت. آزمون روابط غیرمستقیم نیز نشان داد یادگیری مشارکتی نقش میانجی معناداری در رابطه بین سیاست‌ها، فرآیندها و توسعه منابع انسانی استراتژیک دیجیتال با رفتار کاری نوآورانه ایفا می‌کند. مقادیر بالای R² و Q² بیانگر قدرت تبیین و پیش‌بینی مطلوب مدل ساختاری بودند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد تحقق رفتار کاری نوآورانه در اقتصاد مدور مستلزم توسعه مدیریت منابع انسانی استراتژیک دیجیتال همراه با تقویت سازوکارهای یادگیری مشارکتی است؛ به‌گونه‌ای که یادگیری مشارکتی به‌عنوان مکانیسم انتقال دانش و فعال‌سازی خلاقیت کارکنان، اثرگذاری اقدامات منابع انسانی دیجیتال بر نوآوری سازمانی را تقویت می‌کند و مسیر دستیابی سازمان‌ها به اهداف اقتصاد مدور را تسهیل می‌سازد.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/159/120