یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 در دست انتشار 1405 08 01 Designing an Alevi Governance Model at the National Level Using a Grounded Theory Approach طراحی مدل حکمرانی علوی در سطح ملی با رویکرد نظریه‌پردازی داده‌بنیاد 1 24 FA صادق شریف نیا دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گروه مدیریت دولتی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران حمیدرضا قاسمی استادیار گروه مدیریت دولتی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران کیومرث خطیرپاشا استادیار گروه مدیریت آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران Journal Article 1404/08/12 <p>The objective of this study was to design and conceptualize a native Alevi governance model at the national level based on systematic analysis of religious texts and expert experiences, in order to provide a practical framework for improving governance quality and addressing structural and functional challenges in public administration. This qualitative study employed a grounded theory methodology. Data were collected through content analysis of religious texts, particularly Nahj al-Balagha, and semi-structured interviews with 20 governance experts selected through purposive sampling based on scientific, professional, and experiential criteria. Data analysis was conducted using MAXQDA 2020 software, following open, axial, and selective coding procedures to identify core categories and their relationships. Inter-coder reliability was assessed using Cohen’s Kappa coefficient, which yielded a value of 0.837, indicating high reliability. To enhance validity, researcher triangulation was employed to ensure consistency and credibility of findings. The findings indicated that managers’ religiosity and piety functioned as the fundamental causal condition for the emergence of Alevi governance. The core category consisted of three key components: rule of law, explicit accountability, and managerial trustworthiness. Contextual conditions included cultural infrastructure, organizational process effectiveness, and educational investment, while managers’ cognitive competencies and ethical orientation served as intervening conditions. The main governance strategies included justice-centered management, participatory management, and alignment of individual and organizational goals. The implementation of these strategies resulted in significant outcomes, including reduction of administrative corruption, increased public satisfaction, establishment of meritocracy, administrative system transformation, and enhanced employee satisfaction. The study demonstrated that the Alevi governance model represents a comprehensive, multidimensional, and indigenous governance framework integrating ethical, religious, and managerial principles. This model provides a strategic and applicable approach for enhancing transparency, accountability, organizational justice, and administrative effectiveness, and offers a viable governance paradigm for improving public sector performance and strengthening governance systems.</p> <p>هدف این پژوهش طراحی و تبیین یک مدل بومی حکمرانی علوی در سطح ملی مبتنی بر تحلیل نظام‌مند متون دینی و تجارب خبرگان، با هدف ارائه چارچوبی کاربردی برای ارتقای کیفیت حکمرانی و پاسخ به چالش‌های نظام اداری کشور بود. این پژوهش از نوع تحقیقات کیفی با رویکرد نظریه‌پردازی داده‌بنیاد انجام شد. داده‌ها از طریق تحلیل محتوای متون دینی، به‌ویژه نهج‌البلاغه، و انجام مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ نفر از خبرگان حوزه حکمرانی گردآوری شد. نمونه‌گیری به صورت هدفمند و مبتنی بر معیارهای تخصصی، علمی و تجربی انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA 2020 تحلیل و طی مراحل کدگذاری باز، محوری و انتخابی، مقولات اصلی و روابط میان آنها استخراج شد. برای سنجش پایایی کدگذاری، شاخص کاپا محاسبه شد که مقدار 0.837 نشان‌دهنده اعتبار مطلوب یافته‌ها بود. همچنین برای افزایش اعتبار پژوهش، از روش زاویه‌بندی پژوهشگر استفاده شد. یافته‌های تحلیل نشان داد که دینداری و تقوای مدیران به عنوان شرط علّی بنیادی در شکل‌گیری حکمرانی علوی نقش کلیدی دارد. مقوله محوری مدل شامل سه عنصر قانون‌گرایی، پاسخگویی صریح و قابلیت اعتماد مدیران بود. شرایط زمینه‌ای شامل زیرساخت‌های فرهنگی، اثربخشی فرآیندهای سازمانی و سرمایه‌گذاری آموزشی شناسایی شد، در حالی که مهارت‌های شناختی و اخلاق‌مداری مدیران به عنوان شرایط مداخله‌گر عمل کردند. راهبردهای اصلی شامل عدالت‌محوری، مدیریت مشارکتی و هم‌سوسازی اهداف فردی و سازمانی بودند. اجرای این راهبردها منجر به پیامدهای مهمی از جمله کاهش فساد اداری، بهبود رضایتمندی جامعه، استقرار شایسته‌سالاری، تحول نظام اداری و افزایش رضایت منابع انسانی شد. نتایج نشان داد که مدل حکمرانی علوی یک چارچوب جامع، چندبعدی و بومی برای حکمرانی اثربخش است که با تلفیق اصول اخلاقی، دینی و مدیریتی می‌تواند نقش مهمی در ارتقای شفافیت، پاسخگویی، عدالت سازمانی و کارآمدی نظام اداری ایفا کند و به عنوان الگویی راهبردی برای اصلاح و بهبود حکمرانی در سازمان‌های عمومی مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/142/121