یادگیری هوشمند و تحول مدیریت 3115-8900 3 اسفند ماه 1404 1404 12 01 Validation of the Educational Space Model for Future Primary Schools اعتبارسنجی الگوی فضای آموزشی مدارس آینده در مقطع ابتدایی 1 18 FA محمد رضا مختاری دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران فخرالدین احمدی گروه مدیریت آموزشی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران خدیجه خانزادی گروه مدیریت آموزشی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران Journal Article 1404/07/22 <p>This study aimed to validate a comprehensive educational space model for future primary schools, emphasizing physical, technological, pedagogical, and psychosocial dimensions. This applied study employed a quantitative descriptive–survey design. The statistical population consisted of 275 primary school principals in Tehran, selected through random sampling. Data were collected using a researcher-developed questionnaire. Face, content, and construct validity were examined, and reliability was confirmed using Cronbach’s alpha and composite reliability. Data analysis was conducted through confirmatory factor analysis using SPSS version 27 and SmartPLS version 3. The confirmatory factor analysis indicated that the proposed model demonstrated good fit. The goodness-of-fit index (GOF) exceeded the acceptable threshold of 0.36, and the predictive relevance index (Q² = 0.227) reflected satisfactory predictive power. Based on AVE values, educational approaches ranked highest, followed by psychosocial support, technology, and physical space, with all factor loadings statistically significant. The results suggest that future primary school design should adopt an integrated educational space model that simultaneously addresses physical infrastructure, educational technologies, innovative teaching approaches, and psychosocial support to enhance learning quality.</p> <p>هدف پژوهش حاضر اعتبارسنجی الگوی جامع فضای آموزشی مدارس آینده در مقطع ابتدایی با تأکید بر ابعاد کالبدی، فناورانه، آموزشی و روان‌شناختی–اجتماعی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش کمی با رویکرد توصیفی–پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل 275 نفر از مدیران مدارس ابتدایی شهر تهران بود که به روش تصادفی انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته گردآوری شد. روایی ابزار از طریق روایی صوری، محتوایی و سازه و پایایی آن با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی بررسی شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی در نرم‌افزارهای SPSS نسخه 27 و SmartPLS نسخه 3 انجام گرفت. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد الگوی پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است. شاخص GOF بالاتر از 0.36 و مقدار Q² برابر با 0.227 به‌دست آمد که بیانگر قدرت پیش‌بینی مناسب مدل است. بر اساس مقادیر AVE، ابعاد رویکردهای آموزشی، پشتیبانی روان‌شناختی–اجتماعی، فناوری و فضای فیزیکی به ترتیب بیشترین اولویت را داشتند و تمامی بارهای عاملی معنادار گزارش شدند. یافته‌ها حاکی از آن است که طراحی فضای آموزشی مدارس آینده باید به‌صورت یکپارچه و متوازن به ابعاد فیزیکی، فناورانه، رویکردهای نوین آموزشی و پشتیبانی روان‌شناختی–اجتماعی توجه کند تا زمینه ارتقای کیفیت یادگیری در دوره ابتدایی فراهم شود.</p> https://jilmt.com/index.php/jilmt/article/download/100/73